Kampen in ( vooroorlogs) Duitsland

Vroege concentratie kampen

  • Aan het begin van het nazi-regime werden veel spontane ‘concentratiekampen’ geopend. Deze periode wordt de “wilde kamp periode” genoemd. Toen de nazi’s aan de macht kwamen arresteerden zij vele politieke tegenstanders van de partijen van de concurrent. Deze arrestatie golf leiden tot veel te veel gevangenen om in het normale gevangeniswezen te plaatsen. Daarom heeft de SA vele kampen geopend in verlaten fabrieken, kastelen, gemeentelijke gevangenissen en zelfs boten. De arrestaties van politieke tegenstanders waren mogelijk vanwege de beschermende bewaringswet genaamd schutzhaft.

    Schutzhaft, beschermende hechtenis, was een vorm van opsluiting waarbij iemand kon worden gearresteerd zonder een misdrijf te plegen in de vorm van ‘zelfbescherming’. De gevangenen moesten zelfs een document ondertekenen waarin stond dat ze het eens waren met hun arrestatie.

    De wilde kampen concentreerden zich rond de industriële centra van Duitsland. Dit is omdat dit de plaats was waar het grootste deel van de politieke tegenstanders van de nazi’s woonde, de arbeiderspartijen. De kampen zelf kunnen grofweg worden onderverdeeld in 3 categorieën:

        -Beschermend bewaringskamp (schutzhaftlager)
        -Concentratiekampen (koncentrationslager)
        -Martelplaatsen (folterkeller)

    De meeste van de vroege kampen werden op plaatsen geopend op basis van de beschikbare ruimte. Dit betekent dat elk kamp er anders uitzag en anders functioneerde en dat er geen constant beleid was. De meeste kampen hadden zelfs geen prikkeldraadhekwerk, wachttorens of andere voorzieningen.

    Deze grote variatie aan kampen leidde tot problemen. Sommige kampen hadden een te hard regime en veel gevangenen stierven. Ook mensen die in de buurt wonen, vertellen over de verschrikkingen. De meeste kampen bevonden zich in dichtbevolkte gebieden. Het maakte het moeilijk om te verbergen wat de nazi’s aan het doen waren in de kampen en nog moeilijker om de kampen uit te breiden en efficiënter te maken.

Concentratie kampen in duitsland

Om deze problemen op te lossen, werd Theodor Eicke aangesteld om een sjabloon te ontwerpen voor de kampindeling en het beleid dat op alle kampen van toepassing zou kunnen zijn. Eicke opende het concentratiekamp Dachau en werd in 1933 commandant van dit kamp. In het volgende jaar ontwierp hij de blauwdruk van toekomstige concentratiekampen die in de toekomst op velen in de kampen zouden worden toegepast.

Voorafgaand aan de oorlog werden verschillende concentratiekampen geopend. De nieuwe kampen bevonden zich in minder dichtbevolkte gebieden. Deze kampen zijn: Dachau, Buchenwald, Flossenburg, Neuengamme, Ravensburck en Sachsenhausen. Het concentratiekamp Mauthausen werd geopend na de anschluss van Oostenrijk. Tijdens de oorlog werden verschillende concentratiekampen zoals Bergen-Belsen en Mittelbau-Dora geopend om alle gevangenen te kunnen herbergen. Al deze kampen hadden vergelijkbare regimes als ontworpen door Theodor Eicke. Eicke werd de inspecteur van alle kampen en hun functioneren, met onder hem verschillende commandanten die zelf de kampen runden.

home scaled
naar homepage
concentration camp scaled
naar thema overzicht