Generalplan Ost

Het Groot-Germaanse Rijk

De Holocaust was geen plotselinge beslissing van Hitler en de nazi’s. Ook hun definities van Üntermensch en de Übermensch waren het werk van jarenlange pseudowetenschap. Verschillende denktanks formuleerden de wens naar lebensraum voor het Duitse volk en de wens van raszuiverheid. Deze wensen betekenden in feite dat alle Joden naar buiten de Duitse districten moesten verhuizen en dat de Slavische mensen ook zouden worden verplaatst of tot slaaf gemaakt. Toen de oorlog vorderde, veranderde het beleid van gedwongen hervestiging in uitroeiing van deze mensen.

Zowel de hervestiging als de moord op het Joodse en Slavische volk maakten deel uit van hetzelfde plan aan het begin van de oorlog. Dit plan heette “Generalplan Ost”. Alle directe kopieën van dit plan zijn vernietigd aan het einde van de oorlog. Veel secundaire documenten en getuigenissen werden echter na de oorlog gevonden en geregistreerd. De “oplossing van het Joodse probleem” werd een apart plan na de Duitse invasie van Rusland. Maar beide plannen hielden een nauwe relatie en interactie met elkaar tot het einde van de oorlog.

De nazi-ideologie voor de wens van raciale zuiverheid, antisemitisme en lebensraum werden geformuleerd door de Ostforschung en Ahnenerbe. Deze organisaties waren de ideologische denktanks van het naziregime. Deze organisaties formuleerde plannen voor de hervestiging van Duitsers in het oostelijk deel van Europa en Rusland, het algemene plan genoemd. In totaal bestaan er 6 verschillende versies van dit plan. In totaal omvatte het plan de hervestiging of de dood van 30 miljoen mensen in Oost-Europa. Bijvoorbeeld:

80-85% van de Polen moest worden verplaatst of gedood
50-70% van de Tsjechen moest worden verplaatst of gedood
65-85% van de Russen in Oost-Rusland moest worden verplaatst of gedood 55-75% van de Oekraïense en Wit-Russische mensen moesten worden verplaatst of gedood

the greater germany map
The lay-out of the great 1000 year reich.

Generalplan Ost

Plan I bevatte de beschrijving van de omvang van de geplande Ostsiedlung in West-Pruisen en Wartheland. Het geplande gebied zou een oppervlakte van 87.600 km² moeten beslaan, waarvan 59.000 km² landbouwgrond. In dit gebied zouden ongeveer 100.000 kolonistenbedrijven worden gevestigd van ieder29 hectare. In totaal moesten ongeveer 4,3 miljoen Duitsers in deze gebieden worden gevestigd; waarvan 3,15 miljoen in landelijke gebieden en 1,15 miljoen in stedelijke gebieden. Daartoe moesten achtereenvolgens 560.000 Joden (100% van alle personen van deze etnische groep in het plangebied) en 3,4 miljoen Polen (44% van alle personen van deze etnische groep in het plangebied) worden verwijderd. Er zijn geen schattingen gemaakt van de totale kosten van het plan.

Plan II was het basisartikel over “Landvereisten voor de noodzakelijke hervestiging van het” oude Rijk  “met een concrete eis van 130.000 km² voor 480.000 nieuwe, levensvatbare kolonistenbedrijven van 25 ha, met 40% gebruik voor bos, Wehrmacht, reservaatgebieden in Wartheland en Generalgouverment Polen.

Plan III bevatte de beschrijving van de reikwijdte van de voorgestelde nederzetting in de Sovjet-Unie met een specifieke geografische afbakening van de individuele vestigingsgebieden.

Plan IV:: “Gesamtplan Ost “, Opgesteld in december 1941 door de planningsgroep III B van het kantoor III (SD-Inland) van het RSHA onder SS-Standartenführer Dr.-Ing. Hans Elich. Inhoud: beschrijving van de reikwijdte van de voorgestelde regeling in de Sovjetunie en de Generale Overheid met een specifieke geografische afbakening van de individuele nederzettingen.

Plan V: “Generalplan Ost” opgesteld op 28 mei 1942 door het Instituut voor Landbouw- en Landbouwbeleid van de Friedrich -Wilhelms-Universität Berlin. Inhoud: beschrijving van de reikwijdte van de voorgestelde regeling in de Sovjet-Unie met een specifieke geografische afbakening van de individuele vestigingsgebieden. Het geplande gebied zou 364.231 km² beslaan, waaronder 36 nederzettingen en drie nederzettingstekens in de regio Greater Leningrad (nu Sint-Petersburg), de Krim-Kherson regio en de regio Memel-Narew (Białystok en West-Litouwen). hier zouden nederzettingsbedrijven met 40-100 hectare en grote bedrijven met minstens 250 hectare worden gebouwd. Het aantal benodigde kolonisten werd geschat op 5,65 miljoen. Voor dit doel werden ongeveer 31 miljoen mensen uit het geplande gebied gedeporteerd naar Siberië of vermoord. De kosten van de planning werden geschat op 66,6 miljard Reichsmark

Plan VI: Generalsiedlungsplan, opgesteld in september 1942 door het planningsbureau van de RKF. Inhoud: beschrijving van de reikwijdte van geplande nederzettingen in alle veroverde gebieden die voor dit doel zijn aangewezen met een specifieke geografische afbakening van de afzonderlijke nederzettingen. Het geplande gebied zou 330.000 km² met 360.100 landbouwbedrijven moeten omvatten. Het aantal benodigde kolonisten werd geschat op 12,21 miljoen mensen (inclusief professionals uit de land- en bosbouw: 2,859 miljoen). Voor dit doel zouden ongeveer 30,8 miljoen mensen uit het geplande gebied worden verwijderd. De kosten van de geplande maatregelen werden geschat op 144 miljard Reichsmark.

generalplan ost
orange triangle: outer ostland supportpoint, red triangle: inner ostland supportpoint,orange dot: supportpoint in generalgoverment, red sqaure: supportpoint in ukraine, yellow sqaure: orhet supportpoints.

General Gourvernement

De eerste provincie die buiten het Duitse rijk werd opgericht, was het General Gouvernement. Na de inval in Polen verdeelden de Duitsers het Poolse territorium in verschillende regio’s. De regio’s West- en Oost-Pruisen, Danzig en Warthegau zouden deel gaan uitmaken van het grotere Duitsland. De overgebleven gebieden vormden het General Gouvernement. het General Gouvernement zelf was opgedeeld in 4 subregio’s, te weten: Warschau, Lublin, Radom en Krakau. Na de invasie van Rusland werd een vijfde regio, Galicië, toegevoegd.

De gouverneur-generaal was Hans Frank, met onder zich de volgende individuele regios:
1. District Krakau, geleid door SS-Brigadeführer Dr. Otto von Wächter (tussen 26 oktober 1939 tot 22 augustus 1942) en SS-Brigadeführer Dr. Richard Wendler van 31 augustus 1942 tot 26 mei 1943
2. Lublin District, geleid door Friedrich Schmidt (van 1939 tot maart 1940), Ernst Zörner (van 31 maart 1940 tot 10 april 1943) en Richard Wendler (van 27 mei 1943 tot juli 1944)
3. Radom District, geleid door Karl Lasch van 26 oktober 1939 tot juli 1941 en Ernst Kundt van september 1941 tot 16 augustus 1945,
4. Warschau, onder leiding van Ludwig Fischer van 26 oktober 1939 tot 17 augustus 1945,
5. District Galicië (vanaf 1 september 1941), geleid door dr. Karl Lasch van 1 september 1941 tot 6 augustus 1942 en SS-Gruppenführer Otto von Wächter van 1 februari 1942 tot juli 1944.

Generalgouvernement

het General Gouvernement , Heneralplan Ost en de Holocaust

Het General Gouvernement had 12,1 miljoen inwoners, waarvan 11,2% Joden waren. Later werd het General Gouvernement een concentratielocatie voor Joden. Er werden 860.000 Joden gedeporteerd naar de, in het General Gourvenement aanwezige, Getto’s. Tijdens de oorlog werd het General Gouvernement een soort verzamelplaats voor diegenen die geselecteerd waren voor uitroeiing. De hoeveelheid voedsel, onderdak en voorraden die in deze regio aanwezig waren, waren niet voldoende om de bewoners van alle noodzakelijke levensbehoeften te voorzien. Veel van de inwoners stierven aan ondervoeding. ter vergelijking: Joden kregen tijdens de Tweede Wereldoorlog slechts 170 kcal aan voeding per dag. Terwijl de Duitsers zelf een 2500 kCal per dag consumeerden.

home scaled
naar homepage
wannsee scaled
naar thema overzicht