14f13

Introductie

14f13 is de opvolger van de Aktion T4. Tijdens het concentratiekamp Aktion 14f13 werden gevangenen gedood als ze geestelijk of lichamelijk gehandicapt waren. Deze gevangenen werden vooraf geselecteerd door het kampstafpersoneel en “onderzocht” door het T4-personeel. Het doel was om zich te ontdoen van de niet-productieve gevangenen. In een later stadium van de oorlog nam de hoeveelheid arbeiders die nodig was in het rijk toe. Vervolgens werden de regels voor gedwongen euthanasie van concentratiekampgevangenen strenger. Naar schatting zijn ongeveer 20.000 mensen gedood in het kader van actie 14f13. In werkelijkheid zijn de aantallen waarschijnlijk hoger.

Een duidelijk onderscheid tussen Aktion 14F13 en de vernietigingskampen in Oost-Polen kan worden gemaakt. In de concentratiekampen waren de gevangenen overwerkt tot hun dood. Dit proces duurde gemiddeld een paar maanden, waarna ze konden worden geselecteerd voor actie 14f13. De vernietigingskampen daarentegen waren puur gericht op het doden van mensen. Dit gebeurde meestal binnen enkele uren na aankomst.

Het selectie proces

Eind 1940 beval de SS de concentratie kampen om de productiviteit van elke gevangene te inventariseren. Alle niet-productieve gevangenen moesten op een lijst voor actie 14f13 worden gezet. Na deze preselectie bezochten de T4-artsen de kampen en controleerden de details van de gevangenen. Meestal was dit puur een administratieve klus, zonder grondig lichamelijk onderzoek. Andere gevangenen werden misleid in het 14f13-programma. Dit werd gedaan door hen te laten geloven dat ze zich konden aanmelden om in een “rust” -kamp te worden geplaatst om wat gezondheid en energie te krijgen. In werkelijkheid werden de vrijwilligers geselecteerd voor de 14f13-actie.

“Euthanasie"door vergassing

Na selectie werden de gevangenen naar een van de aktion t4-centra gebracht. Vóór hun dood werden de gevangenen gecontroleerd op gouden tanden en gemarkeerd als ze er waren. Hierna werden ze verplaatst naar de gaskamers. Tegen die tijd had het grootste deel van het dodingscentrum de vergassing door koolmonoxide als de meest gebruikte dodingsmethode. Dit gas werd verschaft in onder druk staande gascilinders. Later in de vernietigingskampen werd hetzelfde gas geleverd door grote motoren van tanks of vliegtuigen. Na hun dood werden de gouden tanden uit de lichamen verwijderd en werden alle persoonlijke bezittingen teruggestuurd naar hun concentratiekamp van herkomst. Nepcertificaten werden geproduceerd en naar de familieleden van de slachtoffers gestuurd.

14f13 als link tussen actie T4 en de uitroeiing van de Joden

Aktion T4 is in september 1939 gesynchroniseerd begonnen met de invasie van Polen. Maar na publieke druk werd dit officieel stopgezet in 1940, hoewel het in het geheim werd voortgezet. Aktion 14f13 begon in 1940 na de stop van actie t4 en liep tot het einde van de oorlog. 2 jaar later bereikte de genocide maximale capaciteit tijdens actie Reinhard die begon in 1942.

home scaled
naar homepage
auschwitz scaled
naar thema overzicht