Actie T4

legend t4 map

Introductie

Aktion T4 was de onvrijwillige euthanasie van geestelijk gehandicapte personen tijdens de nazi-Duitsland-periode. mentaal gehandicapte persoon werden naar psychiatrische ziekenhuizen gebracht. In de gestichten werd de handicap vastgesteld door gespecialiseerde artsen. Deze artsen bepaalden of patiënten moesten worden geëuthanaseerd. de euthanasie werd een gnadentod (dood van genade) genoemd. Als werd besloten dat een patiënt zich binnen de euthanasiecriteria voelde, werd hij of zij naar een T4-euthanasiecentrum gebracht. in het centrum werden ze gedood door injectie of vergassing met koolstof-monooxide. Ook in Polen werden geestelijk gehandicapten actief gedood. Vooral voorafgaand aan de oorlog met Rusland “operatie Barbarossa”. Gestichten werden geruimd om plaats te maken voor gewonde soldaten.

Aktion T4 propaganda

Doel van actie T4

Aktion T4 is een naoorlogse term die is bedacht om de onvrijwillige euthanasie van mensen te beschrijven. De mensen geselecteerd voor euthanasie waren verstandelijk gehandicapten, ouderen en mensen met erfelijke ziekten. Zoals de Nazis deze mensen noemden: het leven onwaardig leven. Het programma werd geleid door Philip Bouhler, Karl Brandt en Viktor Brack.

Aktion t4 was gericht op het behoud van raszuiverheid. De nazi-ideologie postuleerde dat het Germaanse ras het ras op de wereld was die het best geschikt was om te overleven met superieure erfelijke eigenschappen, de ubermensch genaamd. Om het Germaanse ras puur en superieur te houden, was het belangrijk om de ‘zwakkere’ mensen uit te roeien. Dit idee leefde niet alleen in Duitsland. In de jaren 1920-30 was het een wetenschappelijk onderzoeksgebied, genaamd eu-genetica. Het principe was om negatieve erfelijke eigenschappen in een populatie van mensen te verwijderen door sterilisatie van de mensen die deze ziekten hadden. Een wet voor sterilisatie van gehandicapten en a-sociale mensen werd al in 1933 ingevoerd, voorafgaand aan de omschakeling naar actieve euthanasie van deze volken

aktion t4 propapanda

Wachten op oorlog

Hoewel vanuit het perspectief van Hitler de sterilisatie niet genoeg was. Hij beschouwde de gehandicapten als een last van de samenleving, die weggenomen moest worden. De nazi-elite erkende echter dat openlijk spreken over euthanasie van gehandicapten niet zou worden geaccepteerd door de algemene bevolking. Daarom wachtten ze met de implementatie van de euthanasie vlak voor de invasie van Polen. Dit in de hoop dat het nieuws over oorlog de euthanasie zou verdoezelen. Het mandaat om Aktion t4 door Hitler te starten kan worden teruggevoerd tot 1 september, gelijk met de invasie van Polen vanaf exact dezelfde dag. Sommige mensen beargumenteerden ook dat de euthanasie van gehandicapten ook de benodigde bedden voor gewonde soldaten bevrijdde. Het proces van euthanasie begon met het selecteren van mensen met een handicap die voldeden aan de criteria. In eerste instantie werden voornamelijk kinderen gedood, volwassenen volgden pas later. Alle artsen en verloskundigen kregen de opdracht bekende patiënten met een handicap te melden. De selectie werd gedaan in intermediaire instellingen, zie kaart, door een panel van artsen. Toen een meerderheid voor euthanasie stemde, werd de persoon geselecteerd om naar een euthanasiecentrum te worden vervoerd, zie kaart, of naar Polen gebracht.

Aktion T4 peoples transport

euthanasie centra

Na de sluiting van de Poolse campagne werden de eerste euthanasiecentra actief. De eerste om te openen was grafeneck. In totaal waren 6 hoofdcentra voor euthanasie actief. Medische experimenten wezen erop dat het vergassen van patiënten met koolstofmonoxide de eenvoudigste en goedkoopste manier was om meerdere patiënten tegelijk te doden. Het gas was afgeleid van ofwel cilenders gevuld met zuiver koolstofmono-oxide of met een “gasbusje”. Een gaswagen is een vrachtwagen waarin de uitlaat kan worden gekoppeld aan een afgesloten ruimte aan de achterkant van de vrachtwagen. Tijdens actie T4 werden 70.000 mensen gedood, voordat het officieel werd gestopt vanwege klachten van het Duitse volk. In het geheim werd het programma voortgezet tot het einde van de oorlog en naar schatting worden op deze manier in totaal 300.000 gehandicapten gedood. De methoden die werden gebruikt voor het doden van mensen met een handicap werden later gebruikt in de gaskamers van het vernietigingskamp. De meeste mensen kennen het vergassen van mensen die zyklon B in Auschwitz gebruiken. De methode was eigenlijk een latere ontwikkeling van de meest gebruikte methode om mensen te doden: koolstofmonoxide-vergassing.

graves of nazi euthanasia victims
home scaled
naar homepage
auschwitz scaled
naar thema overzicht